Książka filozoficzna
Dialogi filozoficzne Róży z Innymi Kwiatami
Anastazja z Mariupola
Powstająca książka filozoficzna o świadomości, człowieku i świecie
„Dialogi filozoficzne Róży z Innymi Kwiatami” to książka, nad którą obecnie pracuję. Jest to projekt szczególny, ponieważ powstaje nie tylko przy moim biurku, ale również w rozmowach z ludźmi.
Interesują mnie pytania, które ludzkość zadaje sobie od tysięcy lat. Czym jest świadomość? Kim jesteśmy? Skąd bierze się poczucie „ja”? Czy świat istnieje niezależnie od obserwatora? Jak rozumiemy dobro, prawdę i piękno?
Nie szukam jednak odpowiedzi w akademickim języku. Interesuje mnie filozofia żywa – taka, która rodzi się w codziennych rozmowach, dziecięcych pytaniach, spotkaniach i doświadczeniach.
Dlatego właśnie powstają „Dialogi filozoficzne Róży z Innymi Kwiatami”.
Książka filozoficzna inspirowana Platonem
Formalnie jest to książka filozoficzna oparta na dialogach.
Inspiracją pozostają dla mnie dialogi Platona, jednak nie próbuję ich naśladować. Nie tworzę podręcznika filozofii ani popularnonaukowego wykładu. Interesuje mnie raczej sam akt wspólnego myślenia.
Bohaterka książki – Róża – spotyka różne Inne Kwiaty i prowadzi z nimi rozmowy. Każdy z nich reprezentuje nieco inny sposób patrzenia na świat, inne doświadczenia, wrażliwość i sposób rozumowania.
To właśnie między nimi rodzą się pytania, wątpliwości i odkrycia.
W tym sensie jest to zarówno powieść filozoficzna, jak i zbiór literackich dialogów o człowieku.
Dziecięca dociekliwość zamiast akademickiego języka
Od dzieciństwa fascynowały mnie pytania filozoficzne. Później na nowo odkryłam je dzięki rozmowom z własną córką.
Dzieci często zadają pytania, które dla dorosłych bywają zaskakująco trudne. Czym jest czas? Gdzie kończy się wszechświat? Czy myśli mają kolor? Skąd wiadomo, że inni ludzie istnieją naprawdę?
Mam wrażenie, że filozofia zaczyna się właśnie tam – w zdziwieniu.
Dlatego nie próbuję pisać książki dla specjalistów. Chcę stworzyć książkę filozoficzną dla młodzieży i dorosłych, która zachowuje dziecięcą ciekawość świata i nie udaje, że na każde pytanie istnieje jedna poprawna odpowiedź.
Od dawna fascynował mnie realizm magiczny. Bliska była mi również dziecięca perspektywa, ponieważ obserwowałam świat przez pryzmat rozmów z własną córką. Z połączenia tych elementów zaczęła rodzić się opowieść, która stopniowo nabierała własnego życia.
Pisząc ją, miałam poczucie, że nie tyle wymyślam historię, ile odkrywam ją krok po kroku.
Książka tworzona w dialogu
„Dialogi filozoficzne Róży z Innymi Kwiatami” powstają w szczególny sposób.
Rozmawiając z ludźmi, często pytam ich o zgodę na wykorzystanie naszych rozmów jako inspiracji do książki. Jeśli się zgadzają, proszę ich również o odpowiedź na nietypowe pytanie:
Gdybyś był lub była kwiatem, to jakim?
W ten sposób kolejne postacie wyrastają z rzeczywistych spotkań i autentycznych rozmów.
Choć książkę piszę samodzielnie, mam poczucie, że współtworzy ją wiele osób. Każda rozmowa wnosi do niej nową perspektywę.
O czym będą Dialogi?
Głównym tematem książki jest świadomość.
Interesuje mnie nie tylko to, czym jest z naukowego czy filozoficznego punktu widzenia, ale przede wszystkim jak jej doświadczamy.
Rozmowy prowadzone przez bohaterów dotyczą również:
- natury rzeczywistości,
- wolnej woli,
- relacji między człowiekiem a światem,
- tożsamości,
- miłości i przyjaźni,
- śmierci i przemijania,
- twórczości,
piękna, - sensu życia.
Nie są to jednak wykłady. To żywe dialogi, w których bohaterowie wspólnie próbują zrozumieć rzeczy większe od siebie.
Literatura piękna i filozofia
Podobnie jak w mojej pierwszej powieści, również tutaj bliska jest mi literatura piękna, która nie oddziela refleksji od emocji.
Filozofia interesuje mnie nie jako zbiór teorii, lecz jako sposób przeżywania świata. Dlatego w książce równie ważne jak idee pozostają relacje między bohaterami, ich wątpliwości, doświadczenia i przemiany.
Mam nadzieję, że będzie to książka dla osób, które lubią myśleć, ale również czuć.
Wesprzyj powstawanie książki
„Dialogi filozoficzne Róży z Innymi Kwiatami” są obecnie w trakcie pisania.
Jeżeli chcesz uczestniczyć w procesie powstawania książki, możesz wesprzeć moją twórczość na Patronite.
Osoby wspierające otrzymują możliwość przedpremierowego czytania nowo powstających rozdziałów, śledzenia procesu twórczego i poznawania książki na długo przed jej publikacją.
Możesz również wziąć udział merytoryczny w projekcie. Jeśli nasze rozmowy zainspirują któryś z dialogów i wyrazisz na to zgodę, być może spotkamy się później na kartach książki jako rozmawiające Kwiaty.
Jedna z najbardziej przejmujących i szczerych książek, jakie przeczytałem w ciągu ostatnich kilku lat. I jedna z niewielu, które wywołały u mnie łzy. Ponadto gwarantuję, że tak niezwykłej głównej bohaterki dawno nie spotkaliście w literaturze. I jeszcze długo nie spotkacie. Ani jednej fałszywej nuty – to jest dużo warte.”
Maxim Kabir, pisarz („Клювы”, „Порча” oraz inne powieści
Powieść ta warta jest wydania i jak najszerszej dystrybucji. Śmiało mierzy się w niej autorka z problemami współczesnego świata, obdarzając swoją kilkuletnią narratorkę wrażliwością i ponadprzeciętną przenikliwością. Powagę problemów łagodzi w powieści dystansem i poczuciem humoru. …pisze ze swadą, ma dobry styl, sprawiający, że jej proza czytana na głos na spotkaniach autorskich wciąga i przejmuje. Utwór ten ma ponadto zrozumiały, czytelny dla każdego odbiorcy, wymiar uniwersalny”.
Daria Danuta Lisiecka, poetka i pisarka („Teatr moich wierszy”, „Obłoki nad bulwarem” oraz inne), laureatka nagród teatralnych i poetyckich, dyrektor artystyczny festiwalu Ogólnopolskie Spotkania Poetów BIAŁA LOKOMOTYWA, redaktorka Radia z Qlturą, współredaktorką strony „Babiniec Literacki”
“Ta oparta na oryginalnym koncepcie powieść w odważny i niebanalny sposób problematyzuje utratę najbliższej osoby i traumę wojenną, przenika ją przy tym poczucie humoru, które nie kłóci się z filozoficzno-egzystencjalną refleksją nad śmiercią czy rodziną. Utwór jest przepełniony nadzieją, poczuciem wartości istnienia i wiary w sensotwórczą moc relacji międzyludzkich. Tym, co ocala przed rozpaczą, jest muzyka, poezja i – last but not least –miłość.””
Anna Skubaczewska-Pniewska, dr hab., prof. UMK
„Czytam i mam ogromną przyjemność. Jak bym była cały czas blisko bohaterek. Powieść bardzo realistyczna, żywa. Czyta się lekko. Myśli głębokie, a dziewczynka nadzwyczajna!”
Julia, mgr filologii
„Korzystne dla czytelników ze straumatyzowaną psychiką jak u mnie. W sumie fajne. Spodobał się rozdział o tym, jak przestać być wampirem”.
Danil, programista
„Opowieść mocno zanurza w życie bohaterek. Najsilniejsze wrażenie na mnie wywarły ciężkie momenty i sposób ich opisywania, który ja odebrałam jako sarkastyczny. Od tego czarnego humoru dostawałam gęsiej skórki. Są naprawdę straszne momenty, na przykład, kiedy dziecko mówi o chęci zabić człowieka lub go zjeść. Choć być może z ust dziecka w rzeczywistości to nie brzmiałoby aż tak groźnie. Fragmenty z opisami różnych naukowych rzeczy oraz myśli filozoficznych są bardzo niestandardowe i fascynujące. Nawet dowiedziałam się sporo nowego dla siebie. W całokształcie atmosfera powieści wydała mi się dość ciężka, jakiś smutek między wersami”.
Rita, wokalistka
„Pierwsze wrażenie – szczera opowieść. Dziewczynka mała, ale duszę ma dojrzałą. Dobrze pokazane, jak dziecko widzi świat przez matkę – jej wyraz twarzy, nastrój. Książka może być interesująca i pożyteczna dla rodziców, psychologów, być może psychiatrów, bo napisana przez prawdziwą matkę, która odbiera swoje dziecko przede wszystkim jako człowieka. Oczywiście to nie tyle dziennik sześciolatki, ile próba dorosłej osoby spojrzeć na świat oczami dziecka. W każdym razie wyszła ciekawa książka, która niewątpliwie znajdzie swoich czytelników, wielbicieli i, oczywiście, krytyków, nie bez tego. A ja życzę jej długich wędrówek po duszach ludzi w każym wieku”.
Tamara, dr hab filologii
„Rozdział o chęci zabicia bardzo kontrowersyjny, ale też pokazuje jak dziecięce rozumienie siły słów jest inne niż dorosłych, i że dla dzieci wiele spraw jest „czarnych albo białych „. Jestem zachwycona tym co piszesz, momentami się śmieje, wzruszam, szokuje i jestem dzieckiem 🙂 Świetne nagranie. Powieść naprawdę jest imponująca pod wieloma względami. Bardzo mi się podoba też forma powieści i czytanie na raty, każdy rozdział można osobno przeżywać, lepsze to niż czytanie ciągiem, nie dałoby to okazji to zatrzymania się nad każdym rozdziałem.”
Ola, fizjoterapeutka
Nad czym obecnie pracuję
Dialogi filozoficzne Róży z Innymi Kwiatami
To zbiór dialogów filozoficznych w ich najszerszym ujęciu, gdzie każda rozważana kwestia ostatecznie powraca do tematu świadomości, której metaforą jest Kwiat. Teksty te opieram na realnych spotkaniach. Moi rozmówcy, wyrażając zgodę na udział w projekcie, wybierają dla swoich postaci imiona będące nazwami kwiatów.
Nie rejestruję naszych rozmów na żywo. Pozwalam im pracować w sobie i spisuję je dopiero po kilku godzinach lub dniach – w takiej formie, w jakiej zatrzymała i przetworzyła je moja twórcza pamięć.
Obecnie zbiór liczy kilkanaście dialogów, a proces jego powstawania potrwa jeszcze około roku.
Jeśli masz ochotę „przejawić się” jako Inny Kwiat w tej publikacji, odezwij się do mnie poprzez jedną z dróg dostępnych w zakładce Kontakt.
Jeśli zaś nie czujesz gotowości na rozmowę, ale chcesz, aby to dzieło rozkwitało w jak najlepszych warunkach, możesz wesprzeć moje działania twórcze darowizną – jednorazową lub regularną. Wspierając mnie regularnie jako Patron lub Matrona, zyskujesz przedpremierowy dostęp do całej mojej twórczości oraz inne unikalne podziękowania. Sprawdź szczegóły na moim profilu w serwisie Patronite (klik!).
Ona i jej seksualność: próba badania narracyjnego
To książka, do której długo bałam się podejść. Jednocześnie czułam, że jest najważniejszą rzeczą, jaką mogę stworzyć – zarówno dla mojego rozwoju, jak i dla tych, którzy odważą się po nią sięgnąć. Próbuję przełamać, przede wszystkim w sobie, tabu mówienia o seksualności jako o fundamencie istnienia i jednej z najważniejszych sfer bycia człowiekiem.
Nie narzucam sobie terminów. Zależy mi na maksymalnej autentyczności, a ta w tym przypadku wymaga ode mnie szczególnego trudu i czasu. Ta praca może potrwać lata, bo każda zapisana strona jest odbiciem moich osobistych przemian.
Jeśli chcesz wesprzeć mnie w tej drodze i dodać mi łagodności w procesie tworzenia, możesz dołożyć swoją cegiełkę do dojrzewania tej książki (i mojej własnej ewolucji) poprzez darowiznę na moją twórczość. Każde wsparcie, jednorazowe lub regularne, jest dla mnie bezcennym sygnałem, że warto iść dalej. Moim stałym Patronom i Matronom oferuję przedpremierowy dostęp do wszystkiego, co powstaje w mojej pracowni, a także inne twórcze podziękowania. Zajrzyj na mój profil na Patronite (klik!), aby sprawdzić, co przygotowałam dla Ciebie w zamian za wsparcie.
Scena literacka
Mój rozwój literacki ukształtowało słowo mówione – przede wszystkim slam poetycki i scena stand-upowa. W obu tych formach chętnie próbuję swoich sił, a granice między nimi traktuję z przymrużeniem oka. Uwielbiam mieszać gatunki i sprawdzać, jak tekst napisany z myślą o slamie rezonuje podczas występu komediowego i na odwrót.
W 2022 roku zajęłam 3. miejsce w klasyfikacji rocznej toruńskich slamerów. Reprezentowałam Toruń w ogólnopolskich eliminacjach „Ostatnia Szansa” do Ogólnopolskich Mistrzostw Slamu Poetyckiego, docierając w niej do półfinału. Obecnie na scenie slamowej bywam nieco rzadziej – głównie wtedy, gdy chcę przetestować na publiczności świeże teksty piosenek.
Moja przygoda ze stand-upem to fascynująca nauka tego, jak przekładać własne poczucie humoru na język zrozumiały dla innych. Odwiedziłam ze swoimi programami m.in. Bydgoszcz, Poznań, Lublin i Kraków. Choć przyjaciele żartują, że mój stand-up to w rzeczywistości „monodram i literatura poważna”, ja wciąż szukam w nim nowych barw. Chęć bawienia ludzi towarzyszy mi w końcu od podstawówki.